สวัสดีทุกท่าน
ก็ขอแนะนำตัว จะได้รู้จักกันมากขึ้นนะครับ
ผมชื่อ เบ็บ ปัจจุบันเรียนอยู่ที่ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เอกวิทยาการคอมพิวเตอร์
เริ่มถ่ายรูป ก็.......... ประมาณประถมแล้วแหละ ตอนนั้นยังใช้กล้องฟิล์มคอมแพ็คของ Canon อยู่
ก็เริ่มถ่ายรูปเพราะแม่สอนถ่าย (บวกถูกบังคับให้ช่วยถ่ายตอนไปเที่ยว)
ใช้กล็องคอมแพ็คได้ซักพัก (ซักสี่ถึงห้าปี) แม่ก็ไปถอยกล้อง SLR ของ Nikon รุ่น F55 มา
ตอนนั้นรู้สึกว่า โว้ว นี่มันกล้องอะไรเนี่ย มีเลนส์ข้างหน้า แถมหมุนได้ด้วย
แต่เนื่องจากผมยังเด็กนัก และไม่มีความรู้เรื่องกล้องอะไรขนาดนั้น ผมจีงใช้กล้องคอมแพ็คต่อไป
จนถึงม.ห้า แม่ก็ซื้อกล้องคอมแพ็คของ Sony รุ่น S90 ให้ เพราะเห็นว่าผมจริงจังกับการถ่ายรูปมาก
(บวกกับ เสียค่าฟิล์มกับค่าล้างเยอะแล้ว เอาเมมแผ่นเดียวแล้วใช้ให้พอ ฮ่าๆๆๆ)
เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสกับโลกดิจิตอล ซึ่งจริงๆแล้ว ผมต่อต้านมันมาก เพราะยังไงคุณภาพก็คงสู้ฟิล์มไม่ได้
แต่หลังจากที่ผมได้ลองใช้ ก็ได้รู้ว่า นี่แหละใช่เลย ถ่ายปุ๊ป เห็นปั๊ป ลบได้ จะถ่ายเท่าไหร่ก็ได้
ไม่ต้องเสียตังค์ค่าฟิล์มอีก แล้วผมก็เริ่มหลงใหลกับกล้องดิจิตอลในที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝัน หลังจากที่ผมใช้กล้องนี่ไปได้เพียงครึ่งปีเท่านั้น ผมดันทำมันหล่น
จริงๆมันก็ไม่ได้หล่นแรง แถมมีกระเป๋า Soft Case กันไว้ แต่สิ่งที่ทำให้ผมต้องเสียมันไปก็คือ....
มันโดนรถทับจนแหลกละเอียด บอดี้เละ เลนส์แตก LCD กระจาย หมดทางซ่อม
ผมรู้สึกเซ็งมาก แต่แม่ก็ให้ยืมใช้ Sony รุ่น S40 ซึ่งเป็นรุ่นเล็กของซีรี่ย์เดียวกัน
ทำให้ผมยังมีโอกาสได้ถ่ายรูปต่อไป ผมใช้ต่อไปได้ซักพัก อีกประมาณครึ่งปี
แม่ก็ถามว่า จะซื้อกล้องใหม่มั้ย? ซึ่งตอนนั้นผมเซ็งกับกล้อง S40 มาก เพราะมันไม่มีอะไรเลย
Zoom ก็น้อย Pixel ก็น้อย Flash ก็ไม่ดี Function ก็น้อย สมกับที่เป็นรุ่นเล็กจริงๆ
แต่ผมก็คิดว่า จะกลับไปใช้กล้องฟิล์มดีมั้ย เพราะบ้านผมยังมี F55 อยู่ แต่ก็กลัวเปลืองค่าฟิล์ม
แล้วยังไง อนาคตก็คงต้องถอย DSLR อยู่แล้ว ผมเลยเลือกกล้องรุ่นเล็กของ Nikon อย่าง D50
เหตุผลเพราะมันถูก และมีน้ำหนักที่เบากว่า D70s (และไม่อยากรบกวนเงินแม่มากนัก)
ผมใช้ D50 จนถึงตอนนี้ก็สองปีกว่าล่ะ ด้วยอุปกรณ์ที่ไม่มากนัก กล้อง+เลนส์ kit+sigma 70-300
ยังไม่มีแฟลช มีแค่ขาตั้ง อันนึง กับกระเป๋า fotofile ราคาถูก
เพราะฉะนั้น รูปที่ท่านเห็นนั้น ล้วนมาจากเลนส์ kit โดยส่วนใหญ่
ด้วยประสพการณ์การถ่ายรูปของผม ถึงแม้ว่ามันจะนานก็จริง แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกพอใจกับรูปที่ตัวเองถ่ายซักครั้งเลย
ก็เลยคิดที่จะถ่ายต่อไป จนกว่าจะรู้สึกว่าตัวเองเก่งน่ะครับ (หรือจนกว่ากล้องจะพังน่ะแหละ)
และนี้ก็คือเรื่องราว ประวัติการถ่ายรูปจนถึง DSLR ตัวเก่งของผม
ขอบคุณที่เข้ามาเยื่ยมชม และอ่าน Entry นี่นะครับ
ขอบคุณครับ
ปล. ถ้าใครมีไป Trip ถ่ายรูปที่ไหน ก็อย่าลืมชวนนะครับ
